Çocuğuma Dokunma!

Hemen her gün çocuklarla ilgili çok kötü haberlerle karşılaşıyoruz.Her birini okuduğumda kalbim sıkışıyor, nefes alamıyor gibi hissediyorum.

Lavin bana herhangi bir konuda “Hayır” dediğinde hemen duruyorum her ne söylüyorsam devam etmiyorum, her ne yapıyorsam yapmıyorum.Hayır kelimesinin ne kadar önemli olduğunu anlatmaya çalışıyorum, ona saygı duyuyorum ve bunu onun da anlaması için elimden geleni yapıyorum.

Onu öpmeyi çok ama çok seviyorum ama istemediği anda öpmüyorum.

Yolda yürürken ya da restoranda otururken gelip sevmeye ya da konuşmaya çalışıyorlar. Eskiden olsa hoşuma giderdi ama kesinlikle izin vermiyorum karşımdakini kırmadan tabii ki.

İsmini soruyorlar Lavin Ada söylemek istemiyor; hemen ” A dilin yok mu ? Adını bilmiyor musun? ” gibi olağanüstü sorularıyla konuşturmaya çalışıyorlar.😡Ağzı da var adını da biliyor.Eğer isterse ismini paylaşır diyorum. Lavin’e de “eğer istersen”le başlayan cümleler kuruyorumİnsanlar neden böyle, küçücük çocukla neden böyle konuşuyorlar hiçbir zaman anlamadım. Her zaman karşımdaki çocuğa saygı duydum çünkü yaşının küçük olmasının bir insana duyulan saygıyla alakası olmadığını düşündüm. Okumuş, cahil olmayan hatta ve hatta psikoloji eğitimi bile almış sözümona bilirkişilerin bu şekilde çocuklarla konuşma tarzı beni hep çok üzdü.

Bir gün alışveriş merkezinde Lavin bir yere girmek istiyor ben de gideceğimizi anlatmaya çalışıyorum.Seni bekliyorum Lavincim ağlaman bitince gel diyorum (görebildiğim uzaklıkta) Sonra bir teyze baktım Lavin’e doğru yöneliyor bana gülerek.Anladım kendince müdahil olacağını bak anne kızar polis gelir hadi git falan gibi birşeyler söylemeye başladı. Siz karışmayın, hayır kızmıyorum polis falan da gelmiyor dedim  kadın öyle şaşırdı ki sanki onun karışması çok normal de benim ona karışmayın demem garipmiş gibi bana bakıyordu.Ben sana kızmadım diye açıklama yaptım Lavin’e.

Sürekli bir korkutma çabası var büyüklerde, sürekli annelere annelik taslama çabası.

Yapmayın etmeyin karışmayın artık.Bir çocuk için neyin iyi neyin doğru ya da yanlış olduğunu en iyi annesi bilir.Anneliğinizi, babalığınızı kendinize şaklayın.Hiç tanımadığınız çocuğum yanınızdan geçince saçını okşamayın.

Ben tüm eleştirileri de kabullenerek kızımı kimsenin öpmesine izin vermiyorum.Kafenin ortasında dudağında uçuğuyla ve grip olup da gelip öpen garson kız olmadı mı oldu.Bazen müdahale edene kadar oluveriyor.Ama tavrımı biliyor Lavin.Dokunma demesini biliyor.Ayrıca bazı insanların söylediğinin aksine sosyal, insan ilişkilerinde de bir sorun yaratmıyor bu durum,gayet başarılı.Bunun sadece benlik algısı ile ilgili olduğunu düşünüyorum çünkü.

Eğer siz de benim gibi düşünüyorsanız lütfen insanların size bakışına, eleştirisine bakmayın.Çocuğunuza kimse dokunamasın.O istemediği takdirde siz bile öpmeyin.Saygı duyduğunuzu gösterin.Sınırına geçmeyin.

Umarım vicdanlı, ahlaklı, saygılı ve sevgi dolu nesiller yetişir de yaşadığımız bu utanç verici olaylar da gömülür tarihe…

Reklamlar